The Divine Life Society
Afdeling Aalst
Homepage


Y o g a   M a g a z i n e
L i c h t  v a n   S i v a n a n d a
Een overzicht

Oktober 2015

    Een kort overzicht van het magazine,
Licht van Sivananda,
Oktober 2015, Vol. 570
   

Yogamagazine
"Licht van Sivananda"
niets overtreft het

Overzicht van het laatste nummer van Licht van Sivananda:

titels en enkele uittreksels


JAPA YOGA

Japa Yoga is herhaling van een mantra met behulp van een maalaa of snoer met 108 kralen.

Waarom er 108 kralen aan een maalaa zijn
Maalaa betekent: snoer. Een bloemenkrans bijvoorbeeld wordt poeshpamaalaa genoemd. Een maalaa heeft honderd en acht kralen. Het begin en het einde van de maalaa wordt meroe genoemd. Dit betekent: het centrum. Het is een kraal die gemerkt is met een pluisje. Zo wordt de wervelkolom meroedanda genoemd, het centrale been. Danda betekent: stok.

108, een symbolisch getal
1. Er zijn negen planeten en twaalf maanden. 12x9=108. Hindoes hebben voor elke dag van de week een hemellichaam. Voor de zondag Bhaanoe, de Zon. Voor de maandag Shashi of Chandra, de Maan. Voor de dinsdag Mangala, Mars (Bhoemisoeta, de zoon van de Aarde of Bhoemi). Voor de woensdag Boedha, Mercurius (de zoon van de Maan). Voor de donderdag Goeroe (de leraar), Jupiter. Voor de vrijdag Shoekra, Venus. Voor de zaterdag Shani, Saturnus. Dan blijven er nog twee over Rahoe en Ketoe, die in de hindoe astrologie een belangrijke rol spelen.

De mantra waarmee ze deze hemellichamen gunstig stemmen, luidt als volgt:

OM Brahmaamoeraaritripoeraantakaarie
Bhaanoeh Shashie Bhoemisoeto Bhoedashcha,
Goeroeshcha Shoekrah Shaniraahoeketavah
sarve mama soeprabhaatam.

Mogen Brahmaa (de Schepper), Moeraari (Krishna, de doder van de demon; Vishnoe; de Instandhouder), Tripoeraantakaarie (Vernietiger van drie steden: Shiva, de Vernietiger), Bhaanoe (de Zon), Shasie (de Maan), Bhoemisoeto (Mars), Boedha, Goeroe, Shoekra (Venus), Shani (Saturnus) en Ketoe de morgen voor mij voorspoedig maken.

Tripoeraantakaarie, Vernietiger van drie steden: wie in meditatie gaat moet drie steden overwinnen. Dit zijn het lichaam van vlees en beenderen, het subtiele lichaam en het causale lichaam. Ze moeten alle drie worden overstegen.

2. Ook de lichaamsopeningen van de mens leiden tot het cijfer 108.Vers 13 van hoofdstuk V van de Bhagavad Gietaa zegt:

Sarvakarmaani manasaa sannyasyaaste soekham vashie,
Navadvaare poere dehie naiva koervan na kaarayan.

Alle handelingen in de geest opgegeven hebbend, zetelt de soevereine bewoner gelukkig in de stad met de negen poorten (het lichaam), handelend noch aanzettend tot handeling.

De symboliek van de cijfers in 108

Mantras

Het waarom

Maayaa
De logische vraag is: “Waarom ervaren we dit niet?” Het antwoord dat ze gaven is: “Ten gevolge van Maayaa.”

Lichaam en geest, twee handen op één buik

Vriend en vijand

Waarover mediteren?

Van buiten naar binnen

Waar?
Om te mediteren heb je een plaats en heb je tijd nodig en dat is in beide gevallen veelal een probleem.

Wanneer?
Tijd is het andere probleem.

Hoe?
Zit op een katoenen of wollen mat in een stevige zithouding onder een meditatiedoek of een katoenen of wollen deken.

Wat geschiedenis

Mantraschrijven in het dierenrijk

Ik wilde het vooral hebben over een klein kevertje, dat ook verdwenen is, het schrijverke, dat op het water liep van vijvers en beken. Het was hoop en al maar een halve centimer lang, maar het was pijlsnel. Je kon het met geen mogelijkheid vangen. Ik heb het vaak genoeg geprobeerd. Liggend op mijn buik kon ik gefascineerd minutenlang naar die beestjes blijven kijken. De West-Vlaamse priester Guido Gezelle (1830-1899) moet ooit ook hetzelfde hebben gedaan, want hij heeft er een gedicht over geschreven Het schrijverke. Ik herinner me dat gedicht levendig uit mijn schooltijd en toen ik het ging hebben over Likhit Japa dacht ik: “Gezelle heeft het erover. Hij vroeg zich af wat het schrijverke onophoudelijk schreef.” Lees zijn prachtig gedicht op blz. 8. Ik hoop van harte dat ik je er even blij mee maak als ik er blij van word.

Het schrijverke
Guido Gezelle (1830-1899)

O krinklende winklende waterding
met ’t zwarte kabotseken aan,
wat zien ik toch geren uw kopke flink
al schrijvend op ’t waterke gaan!
Gij leeft en gij roert en gij loopt zo snel,
al zie ’k u noch arrem noch been;
gij wendt en gij weet uwen weg zo wel,
al zie ’k u geen ooge, geen één.
Wat waart, of wat zijt, of wat zult gij zijn?
Verklaar het en zeg het mij, toe!
Wat zijt gij toch, blinkende knopke fijn,
dat nimmer van schrijven zijt moe?
Gij loopt over ’t spegelend water klaar,
en ’t water niet meer en verroert
dan of het een gladdige windtje waar,
dat stille over ’t waterke voert.
o Schrijverkes, schrijverkes, zegt mij dan,
met twintigen zijt gij en meer,
en is er geen een die ’t mij zeggen kan:
Wat schrijft en wat schrijft gij zo zeer?
Gij schrijft, en ’t en staat in het water niet,
gij schrijft, en ’t is uit en ’t is weg;
geen christen en weet er wat dat bediedt:
och, schrijverke, zeg het mij, zeg!
Zijn ’t visselkes daar ge van schrijven moet?
Zijn ’t kruidekes daar ge van schrijft?
Zijn ’t keikes of bladtjes of blomkes zoet,
of ’t water, waarop dat ge drijft?
Zijn ’t vogelkes, kwietlende klachtgepiep,
of is ’et het blauwe gewelf,
dat onder en boven u blinkt, zoo diep,
of is het u, schrijverken zelf?
En ‘t krinklende winklende waterding,
met ’t zwarte kapoteken aan,
het stelde en het rechtte zijne oorkes flink,
en ’t bleef daar een stondeke staan:
“Wij schrijven,” zoo sprak het, “al krinklen af
het gene onze Meester, weleer,
ons makend en leerend, te schrijven gaf,
één lesse, niet min nochte meer;
wij schrijven, en kunt gij die lesse toch
niet lezen, en zijt gij zo bot?
Wij schrijven, herschrijven en schrijven nog,
den heiligen Name van God!”


EEN KIERTAN

Aroenaachala Shiva Aroenaachala
Shiva Aroenaachala Shiva Aroenaachala
Ramanaachala Shiva Ramanaachala
Shiva Ramanaachala Shiva Ramanaachala

Aroenaachala
Aroenaachala is de naam van een heilige berg in Thiroevanamalai in Tamil Naadoe (de Indiase deelstaat waar Tamil wordt gesproken).

Aroena betekent: roodachtig, de kleur van de dageraad.
Achala is een berg; chala: wat beweegt, achala: wat niet beweegt.
De naam betekent dus: de berg met de kleur van de dageraad.


PADMAASANA - De LOTUSHOUDING Leren

De lotus of padma staat symbool voor Yoga. Hij groeit in het water en heeft zijn wortels in de modder, maar het water kan hem niet nat maken en de modder kan hem niet bevuilen. Gooi een handvol modder of een handvol water op de lotus. Beide glijden zo van hem af en laten hem ongeschonden in al zijn glorie achter. Zo is de Yogi in de wereld, maar hij is niet van de wereld. Swami Satchidananda illustreerde hetzelfde met nog een ander beeld. De boot ligt op het water, maar het water mag niet in de boot.

Houding van de handen


NAARADA

Wat sluimert daar?
Naarada is de naam van een van die legendarische wijzen uit het India van duizenden jaren geleden, die voortleven in de hindoe literatuur en in het geheugen en het hart van talloze mensen. Hij is de boodschapper tussen de verscheidene werelden of lokas. Hij reist door alle lokas.


HET VERHAAL VAN
DE WIJZE NAARADA

Mijn moeder was een arme vrouw. Mijn vader overleed toen ik nog heel jong was en ik herinner mij hem niet. Na de dood van mijn vader ging mijn moeder werken in het huis van een brahmaan waar ik ook opgroeide. Ze moest de hele dag hard werken: kleren wassen, potten en pannen schoonmaken enz. Ze was gek op mij. Ze koesterde grote verwachtingen: ik zou later een goed werk vinden en trouwen en haar schoondochter zou haar alles geven om gelukkig te zijn.


FEEDBACK


GEDICHTEN VAN SWAMI SIVANANDA

Vedantische drank

Vedantische vitamine

Vedantische gecomprimeerde tablet



LIEDEREN VAN TOEKAARAAMA