The Divine Life Society
Afdeling Aalst
Homepage

BHOEJANGAASANA,
COBRAHOUDING

 

Alles heeft zijn voordelen     
De Cobrahouding is een achterwaartse buiging. Ik ben een fanatiek beoefenaar ervan. Mijn schoonouders zaliger woonden aan zee. Toen we nog niet zolang getrouwd waren gingen wij er met vakantie. Het was een barslechte, natte en koude veertien dagen en ik liep een nierontsteking op. Mijn moeder had een hoefijzernier, naar het schijnt een nogal veel voorkomende afwijking waarbij de nieren met elkaar vergroeid zijn en daardoor te zwaar wegen en gaan zakken in de buikholte. Ik herinner me hoe ze daar veel last en pijn van had. De dokter kwam, onderzocht mij en zei nadat hij zijn diagnose had gesteld: "Ik hoop dat ge de nieren van uw moeder niet hebt." Die had ik gelukkig niet, maar ik had toch de schrik te pakken. Ik las in een Yogaboek dat de Cobrahouding de nieren gezond houdt en begon ze sedertdien intens te beoefenen. Het is sedert die tijd nog altijd mijn eerste werk als ik ontwaak: ik leg me op mijn buik en doe in mijn bed zelf een minuut of twee de Cobrahouding. Ik doe het ook alvorens in te slapen. Ze heeft een vaste plaats in mijn oefenschema en ik doe ze (doende niet-doen) bij elke gelegenheid.

Gezonde nieren
Hoe houdt de Cobrahouding de nieren gezond? De rugspieren drukken bij het achteroverbuigen de nierslagader dicht, zodat er een opstapeling van bloed ontstaat. Zodra je weer neerkomt jaagt dat opgestapelde bloed met grote kracht door de nieren en spoelt ze schoon.

Waar ik werkte gaf ik onder de middag en 's avonds Yogales. Op zekere dag kreeg een collega na de les een niercrisis. Hij moest worden afgevoerd naar het ziekenhuis. Had hij geen Cobrahouding gedaan dan had het steentje in zijn nieren rustig kunnen blijven groeien. Nu had de oefening het uitgedreven. Een andere collega moest thuis de zoldering van een stalletje verven. Hij lag daarvoor op zijn buik en moest zich rugwaarts krommen om te verven. Na afloop kreeg ook hij een niercrisis. Hij had Cobrahouding uitgevoerd zonder dat hij het wist.

Zolang de steen in de nieren zit is hij asymptomatisch of voel je er niet veel of niets van. Maar zodra hij de nieren verlaat, zul je het geweten hebben: de scherpe kantjes van het steentje schroeven langs de wand van het kanaal dat van de nieren naar de blaas loopt en dat veroorzaakt een intense pijn.

De Cobrahouding heeft een groot zuiverend effect. De poriën openen zich en toxines kunnen worden afgevoerd via het zweet. Wind wordt uit de maag en de ingewanden verdreven. Het hart gaat krachtiger kloppen en de longen beginnen vanzelf dieper te ademen. Het bloed wordt in de wervelkolom ingepompt. De Cobrahouding geeft kracht. Ze stimuleert ook de bijnieren en de schildklier. Als je van de Cobrahouding wat bibberig wordt is dat een indicatie dat je schildklier nogal actief is. In dat geval moet je het hoofd rechtop houden in plaats van het in de nek te leggen.

Het valt voor dat mensen niet kunnen slapen, omdat hun benen kriebelen. Een zeer vervelend gevoel, dat je zelfs niet toelaat te blijven liggen. Lig in je bed zelf op je buik en doe de Cobrahouding. Het is goed mogelijk dat het probleem dan en daar verdwijnt.

Je moet de houding niet herhalen, maar probeer mettertijd de tijd langzaam op te drijven tot bijvoorbeeld een goede minuut. Ook hier is overdrijving uit den boze.

Uitvoering    
Bij de uitvoering van de Cobrahouding worden vaak fouten gemaakt. Ik zie dat in mijn lessen. Ondanks het feit dat het vele keren wordt herhaald, blijven mensen het fout doen. Dit heeft ook te maken met hun gebrekkig lichaamsgevoel. De eerste fout is dat de handen te dicht bij elkaar worden geplaatst. Ze moeten op schouderbreedte uit elkaar zijn, zodat de onderarmen evenwijdig zijn met elkaar. De ellebogen mogen niet naar buiten worden geduwd. Dit is de tweede veel gemaakte fout. Ze moeten tegen de romp worden gehouden. De navel moet tegen de grond blijven. Dit is de derde fout, die tot gevolg heeft dat de kromming van de wervelkolom grotendeels wegvalt. Het is gemakkelijker als de hielen worden gespreid, maar het is doeltreffender als ze worden samengehouden. Dit verhoogt het effect van de houding.

Uitgangshouding   
Buikligging, voorhoofd op de mat, benen samen, voeten gestrekt en hielen samen. De handen onder de schouders plat op de grond met de vingertoppen ter hoogte van de schoudertoppen. Houd de armen tegen het lichaam. De ellebogen zijn naar boven gericht.

Eenvoudige variatie          
Om te beginnen kun je een eenvoudige variatie beoefenen. Adem langzaam, volstrekt geluidloos en diep uit terwijl je diep ontspant. Op het ritme van de inademing glijdt de kin van je weg en krom je rugwaarts. De handen glijden enkele centimeters naar voren. Ze glijden zover naar voren dat je je armen kunt strekken zonder dat de navel van de grond gaat. Adem in de houding rustig door. Wees je bewust van het ondereind van de wervelkolom. Ga langs de wervelkolom naar de nek toe en voel hoe ze diep ontspant. Drijf de tijd dag na dag rustig op. Adem diep uit, alvorens te beëindigen. Adem dan diep in en houd de adem in terwijl je de houding verbetert. Wees je bewust van alles in het veld van je ervaring. Kom na een tijd rustig uitademend neer en ontspan.

De eigenlijke Cobrahouding         
Als je de vorige variatie een tijd met succes hebt beoefend, laat dan de handen op hun plaats. De ellebogen zijn dan gebogen. Houd ze tegen de romp. Voel hoe het lichaam in de houding een gemak zoekt. Hoe dieper het ontspant, hoe beter. Laat de adem vrij. Dat wil zeggen dat je hem niet mag blokkeren. Laat hem een eigen bestaan leiden. Wees er hier en nu bij. In het begin is het mogelijk dat de houding zo'n onaangenaam gevoel oproept in het lichaam dat je ze moet beëindigen, maar zodra de energie vrij gaat doorstromen verdwijnt dit onaangename gevoel en maakt het plaats voor een gevoel van welbehagen in het lichaam. Laat je niet ontmoedigen. Londen en Parijs zijn ook niet op één dag gebouwd.


Narayana