The Divine Life Society
Afdeling Aalst
Homepage

Lezingen van Swami Chidananda gehouden in de vijftiger jaren
in de Yoga Vedanta Forest Academy in Goeroedevs aashram

DE LEVENSBOOT VAN DE ZOEKER

Vandaag is een vreugdevolle dag die we elke maand vieren ter ere van onze vereerde Goeroedev, die voor ons het leven van ons leven zelf is, die voor ons het verschil betekent tussen eeuwige gebondenheid in de ketenen van geboorte, dood en lijden en het eeuwige leven in vrijheid, volmaaktheid en blijvende zaligheid. Met hem als onze gezegende gids, inspiratiebron en zichtbare God, groeien we naar onsterfelijkheid toe. We gaan dag na dag vooruit, weg van pijn, lijden, gebondenheid, beperking, naar het glorierijke leven in Bewustzijn, een leven van oneindige vreugde en eeuwige zaligheid. Zonder hem bleef dit vooruitzicht een verre droom ver buiten het bereik van onze kennis en bevattingsvermogen. Aan deze grote zegen in ons leven danken we de hoop het doel te verwerkelijken waarvoor we dit kostbare leven ontvingen.

Geboortedag


Ter ere van onze Goeroedev vieren we vooral de achtste september, die gezegende voorspoedige dag van de komst van deze wijze op aarde en ook de achtste van elke maand, zodat we ten volle gebruik kunnen maken van elke gelegenheid om telkens weer onze trouw aan zijn lotusvoeten te bevestigen en te vernieuwen en ook om in onszelf de echte liefde, de echte bhaava (stemming) en de echte geest van toegewijd discipelschap aan te wakkeren, die we altijd voluit brandend moeten houden in ons innerlijke wezen, zo we een succes willen maken van ons spiritueel leven. Geregeld moeten we deze innerlijke vlam, dit vuur van onze devotie voor zijn lotusvoeten aanwakkeren en vermeerderen, want deze devotie alleen is onze waarborg om ons met succes van de taak van saadhanaate kwijten. Zelfs de grootste advaitin (aanhanger van het non-dualisme) Aachaarya Shrie Shankara zegt: "Zelfs al zijn alle omstandigheden gunstig en bezit ik alle talenten, zelfs al ben ik gezegend met alle voorrechten en dingen die deze aarde kan bieden, als ik geen devotie bezit voor de lotusvoeten van mijn Goeroe, mijn God op aarde, van welk nut zijn dan al die bezittingen? Ze zijn dan volstrekt nutteloos."

Goeroebhakti  

        

Zelfs al bezit hij alle dingen die op deze wereld naar waarde worden geschat, toch bezit hij niets als zijn geest niet gevestigd is op de lotusvoeten van de Goeroe. Dit is het wat de grote non-dualist Shankara zegt, voor wie niets anders dan dit eigen Zelf bestaat. Dit is de opinie van de grote aachaarya(leraar) over het grote belang, de grote betekenis en de noodzaak van devotie voor de lotusvoeten van de Goeroe, zolang het domein van een dualistisch bewustzijn niet werd overgestoken in dit leven. De Waarheid is Eenheid, ongetwijfeld, maar het toppunt van Eenheidsbewustzijn moet men uiteindelijk bereiken door het uitgestrekte domein van dualistische ervaringen over te steken en in dit proces is devotie voor de lotusvoeten van de Goeroe het grootste desideratum en de grootste van alle saadhanaas.

Het is het belangrijkste spilcentrum van alle saadhanaas waarzonder saadhanaaeen verschrikkelijke strijd wordt, maar waarmee alle saadhanaa een vreugde wordt, een geïnspireerde vlucht naar de hoogten van spirituele ervaring, een geïnspireerde en snelle, vlotte vlucht mogen we zeggen, want dit is een grote kracht die onze saadhanaa schraagt, onze spirituele betrachting ondersteunt en die spoedig de vruchten van ons streven doet rijpen.

Om telkens weer vast te staan in deze Goeroebhakti (devotie voor de Goeroe) moet elke zoeker verscheidene methodes gebruiken en door geregeld gelegenheden als deze te baat te nemen, probeert hij deze bhaava (stemming) van Goeroebhaktite ontwikkelen, zodat het spirituele licht zozeer begint te schijnen in zijn hart dat het de hele mensheid overstroomt.

De viering van vandaag heeft dit spiritueel motief als achtergrond. Het is niet om Goeroedev welgevallig te zijn, maar het is voor ons allen, het is met dit spiritueel-zelfzuchtig motief dat we deze geboortedag vieren. Het wordt gedaan opdat we mogen worden bevoordeeld. Door dergelijke vieringen, door voor hem neer te buigen, willen we de vloed van genade en de liefde die Goeroedev voor ons koestert, aantrekken. Het is slechts om het kanaal te openen waardoor deze genade stroomt dat we dergelijke gelegenheden vieren.

Schakel het ego uit door dagelijkse herinnering aan de Goeroe

      

We moeten allen proberen in te zien dat, waar we ook zijn, we ons niet alleen op de achtste van de maand, maar elke dag, de Goeroe moeten herinneren. Dagelijks wekken we zodoende in ons dit bijzonder enthousiasme, deze speciale bhaavaen dit bijzonder voorrecht op, zodat we dit vuur in ons brandend houden en onzesaadhanaa met sprongen vooruit doen gaan. Dit is het geheim van saadhanaavoor al degenen die snel een einde willen maken aan egoïsme, aan het egobeginsel in de mens, dat de ene asoera (demon) is die ons pad naar de eeuwige zaligheid blokkeert, die de ene barrière is, die ons belet Brahmaanandam(absolute zaligheid) te verwerven.

HET PAD VAN EEN ZOEKER

In de geschiedenis van de mensheid hebben grote mensen alle tijden en klimaten gezegend wanneer de gelegenheid zich voordeed, wanneer er nood was aan talent en effect die boven het gewone uitstegen. Waar gewoon talent en effect niet konden volstaan kwam er iets hogers dan het gewone. Ik bedoel niet noodzakelijkerwijs dat iets miraculeus zich manifesteerde. Ze ontplooiden hun energie en inspanningen op een heel gevarieerd domein. Er zijn mensen gekomen die met kop en schouders boven anderen uitstaken, ook mensen die hun leven wijdden aan politieke doeleinden. Unieke mensen als Lincoln en anderen gaven alles op wat hen dierbaar was voor de vrijmaking van de slaven. Anderen zoals Pater Damiaan hebben zichzelf opgeofferd om ziekten als melaatsheid te bestrijden. Er waren grote wetenschappers die hun leven hebben gegeven om bepaalde ontdekkingen mogelijk te maken, waarvan ze verwachtten dat ze de mensheid welzijn zouden brengen. Grote mensen hebben hun leven gewijd aan de bevrijding van hun land. Mahatma Gandhi bestreed de onaanraakbaarheid. Maar een unieke functie was weggelegd voor een uitzonderlijk klasse, de kinderen van het Licht, uitverkoren door God om de mens te wekken uit zijn slaap van materialisme en om zijn blik naar binnen en naar boven te richten op dingen betreffende het hogere leven en bevrijding uit het wiel van geboorte en dood. Dit was de speciale functie van heiligen, sant lok. Het inspireren, opwekken en leiden van zoekers was het belangrijkste motief achter Shrie Swami Sivanandaji's levenswerk. In Shrie Swamiji hebben we zo iemand die zijn hele leven wijdde aan dit doel. Laten we nagaan langs welke grote lijnen hij ons te werk wil laten gaan als we de Zelfverwerkelijking tot ons levensdoel willen maken. Hij gaf ons bepaalde werkmethodes, praktische manieren en middelen om toe te passen en niet als louter theorieën. Het spirituele leven moet gebaseerd zijn op drie belangrijke factoren, namelijk een welomschreven en duidelijk ideaal, een welbepaald programma en een denkachtergrond. Iedereen die een spiritueel leven wil leiden heeft vanzelfsprekend een ideaal nodig. Hij moet iets willen bereiken. Er zijn natuurlijk idealen en idealen. De ene wil een sterk en mooi lichaam ontwikkelen. Een andere koestert de betrachting zo dikwijls mogelijk rond de wereld te reizen. Nog een ander wil miljoenen verdienen. Achter elke menselijke inspanning schuilt onbewust een ideaal. Voor de zoeker moet dat een spiritueel ideaal zijn. Dat is de eerste vereiste.

Ten tweede, heeft hij een degelijk ideaal in gedachten, dan leiden lukrake inspanningen nergens toe. Ze zijn niet alleen een verspilling van dit kostbare leven, maar ook ze zijn ook energieopslorpend. De energie reist in een boog: de mens begint met zwakheid, heeft dan een hoogdag van energie in het midden en kent daarna een periode van verval. Het is dus alleen in het middengedeelte, in zijn jeugd dat de mens al zijn energie kan besteden aan het te bereiken doel. Energie die niet juist gericht, niet goed gepland en gekanaliseerd is, wordt verspild. Dus na een ideaal te hebben ontwikkeld, is het de plicht van elke zoeker een welbepaald programma te hebben. Zonder programma is het onmogelijk vooruitgang te boeken. Dit programma uitwerken, gaat niet altijd over rozen. Integendeel, het is soms heel moeilijk. Vaak wordt hij overweldig door tegenstrijdige krachten om een tijdelijke toevlucht te zoeken, zoals een schip dat in een verschrikkelijke storm terecht dreigt te komen een haven opzoekt om aan de storm te ontsnappen.

De zoeker die een levensprogramma heeft ontworpen om het ideaal te verwerkelijken, beschikt over bepaalde middelen wanneer hij een toevlucht moet zoeken. Het is, zoals Shrie Swamiji propageerde, het cultiveren van wat een concrete denkachtergrond wordt genoemd, want de strijd van de zoeker is eindeloos. Hij heeft een denkachtergrond nodig waarin hij onmiddellijk een toevlucht vindt als gelegenheden zich voordoen en die gelegenheden zijn talrijk, niet alleen in de loop van zijn spirituele saadhanaa, maar elke dag, elke minuut, zelfs in een ogenblik zal hij een toevlucht moeten zoeken gedurende vier of vijf minuten.

Een weloverwogen ideaal en een goed omschreven levensprogramma en dan een concrete denkachtergrond om hem te ondersteunen in zijn strijd om zijn levensprogramma uit te werken, dit zijn de drie vereisten die Goeroedev aanprees. Terwijl de zoeker zijn levensprogramma uitwerkt zijn er enkele feiten die het overwegen waard zijn, namelijk dat spirituele vooruitgang heel geleidelijk verloopt en dat het in wezen om een tweevoudig conflict gaat. Zoals Swamiji zei is de uiterlijke oorlog tussen naties voorbij, maar is de oorlog die deze uiterlijke oorlog veroorzaakte, de strijd van de mens tegen zijn lagere natuur, verre van gedaan. Indien de mens de overwinning behaalde over zijn lagere natuur, zou hij zichzelf bezitten en zou hij niet de slaaf zijn van passies die leiden tot uiterlijke oorlogen. Deze innerlijke oorlog heeft een tweevoudig aspect van aanval zowel als van verdediging. Heel vaak moet een spirituele zoeker zijn strijd voortzetten tegen deze twee positieve en negatieve aspecten. Terwijl hij vooruitgaat op het pad moet hij zich beschermen tegen krachten die hem aanvallen van binnenuit. Meikevers hebben twee stellen vleugels. De buitenste vleugels zijn stijve, dikke hoornschilden, die niet geschikt zijn om te vliegen. Ze hebben ook twee vliesdunne vleugels aan de binnenkant, die wel dienen om te vliegen en die het insect op een wonderbare manier in staat stellen op en neer en voorwaarts te vliegen. Maar deze vleugels zijn zo kwetsbaar dat ze de bescherming nodig hebben van de buitenste hoornschilden, die dienst doen als harnas. Het stel vleugels dat de zoeker voorwaarts brengt op het pad zijn verlangen en voortdurende saadhanaa. Zonder het brandend vuur van verlangen kun je niet vooruitgaan. En om de zoeker te beschermen tegen bekoringen heeft hij een ander stel vleugels nodig in de vorm van vairaagya(onthechting) en satsanga (samen zijn met gelijkgestemde zoekers of met de leraar) en een onophoudelijk onderhouden stroom van vichaara(onderzoek) of onderscheidingsvermogen. Vichaara is het hoofdanker van bescherming voor de zoeker. Het is slechts onderscheidingsvermogen dat hem kan beschermen tegen bekoringen. Met verlangen en de beschermende bedekking van vairaagyaen satsanga moet je je levensprogramma uitwerken. Terwijl je je levensprogramma uitwerkt, moet je een denkachtergrond hebben. Tenzij de zoeker vaststaat in deze denkachtergrond zal hij niet in staat zijn zijn geest eraan te wennen automatisch in deze denkachtergrond te verzinken. In het geval van een Bhakti Yogi zal dat wellicht de Heer zijn. In het geval van de Gnyaana Yogi zal het de mahaavaakya (grote Vedische uitspraak) zijn dat hij het Zelf is. In het geval van de Japa Yogi kan het de Naam zijn. Om zich het vaststaan in de denkachtergrond eigen te maken, moet hij hebben wat de Heer in de Gietaa voorschrijft: voortdurende abhyaasa (oefening). Zonder voortdurende abhyaasa kun je niet verwachten succes te hebben in het spirituele leven. Dit feit zouden jullie allen altijd goed moeten onthouden: in het spirituele leven ga je vooruit of val je terug. Er is niet zoiets als in een statische positie verkeren. Men kan niet zeggen: "Ik bereikte het doel. Nu kan ik niet meer vooruitgaan." Als je werkeloos blijft, val je terug. Deze abhyaasais dan ook noodzakelijk om onophoudelijk vooruit te gaan. Om de mens wat vertroosting te bieden, zei Swamiji soms: "Indien je niet veel vooruitgaat, wees dan niet ontmoedigd. Het heeft geen belang." Dat is slechts een troost, want de geest zou nooit ontmoedigd mogen zijn. Een zoeker moet altijd voorzichtig zijn en erop toezien dat hij vooruitgaat en dat hij uitgerust is met het harnas van vichaara (onderzoek), vairaagya (onthechting) en satsanga om het ideaal te verwerkelijken, terwijl hij zijn levensprogramma uitwerkt. Denk aan de schildpad. Zodra er een vijand in de buurt is, trekt ze zich terug in haar schelp. Dit is ook de functie van de denkachtergrond in het leven van de zoeker. Hij moet er zich in terugtrekken. Er is evenwel een verschil: de schildpad trekt zich terug in haar schelp en komt er uit in dezelfde toestand, maar telkens de zoeker een toevlucht zoekt in zijn denkachtergrond komt hij eruit met meer kracht.