The Divine Life Society
Afdeling Aalst
Homepage


De slaap is niet gemakkelijk te bestuderen omdat we geen bewustzijn hebben tijdens de slaap. Degene die de slaap wil bestuderen, valt in slaap met datgene wat hij bestudeert. Om die reden lieten de meeste psychologen dit verschijnsel buiten beschouwing.

De psychologie is niet slechts een studie van de waaktoestand omdat deze niet de gehele menselijke natuur omvat.

Met zintuiglijke methodes kan de slaap niet worden gekend. Maar waarneming is niet de enige manier om iets te onderzoeken. Afleiding en vooronderstelling zijn andere methodes. Met beide methode bestuderen we de slaap.

Bestond je tijdens de slaap? Hoe weet je dat je bestond? Je kunt dit niet gemakkelijk beantwoorden, al ben je zeker.

Er is een hulpmiddel: het geheugen. Je herinnert je dat je geslapen hebt. Om die reden moet de slaap een zekere bewuste ervaring zijn.

Als je zegt: "Ik herinner me iets, " vooronderstelt dit dat je huidig bewustzijn kan worden verbonden met je voorbije bewustzijn. De voorbije bewuste ervaring heeft een indruk gemaakt in je geest. Als die indruk wordt geactiveerd door je huidige staat van bewustzijn wordt hij een geheugenfeit.

Geheugen is de activering van een vorm, gemaakt door de geest tijdens een voorbije ervaring. Bewustzijn is zoals een vloeistof die men in een gietvorm giet.

Wie maakt deze groef in de geest? Datgene wat een verandering van de geest veroorzaakt, wordt een ervaring. In de Yogapsychologie is de slaap een verandering van de geest. Patanjali noemt dit een VRITTI.

Dit is een vooronderstelling: het feit dat er een herinnering is vooronderstelt het bestaan van een bewustzijn, zelfs in de toestand van de diepe slaap.

Je vraagt een bewijs voor alles maar niet voor je bestaan tijdens de slaap.

Het verschijnsel van de slaap openbaart een geweldig feit: je "ik" bevond zich in een toestand waarin het met niets verbonden was.

We bestaan dus en kunnen bestaan in een relatieloze toestand. In wezen zijn we iets dat niet wordt bepaald door onze relaties. Het is dus niet juist dat ons leven alleen maar sociaal is. Wat je werkelijk bent kun je slechts weten wanneer je slaapt. Niet nu, je bent zozeer opgeslorpt in andere vormen van bewustzijn: lichaamsbewustzijn, zintuiglijk bewustzijn, lichamelijke noden enz.

Wat ben je in de diepe slaap? Beschouw je jezelf als volledig aanwezig tijdens de slaap, of als gedeeltelijk aanwezig? Als geheel. Wat is het dan dat je "ik" noemt tijdens de waak- en droomtoestand? Voeg je iets toe aan het geheel? Niemand kan iets toevoegen aan de volheid. De volheid is de volheid.

Wat zijn lichaam en zinnen dan? Zijn ze een deel van jezelf? Zeg je "ja", dan was een deel van je niet aanwezig in de slaap. Je kunt niet zeggen dat slechts een fractie in de slaap aanwezig was.

Als je geheel aanwezig was in de slaap, zonder relaties, dan is de relatieloze toestand het geheel, de volheid en zijn je lichaam en de zinnen niet-Zelf. Relaties zijn dus vals. De wereld is Maayaa = een illusie, niet-bestaand.

Waarom was je niet bewust tijdens de slaap en schijn je toch bewust te zijn geweest? Dit raadsel wordt "onwetendheid" genoemd. Het is geen negatieve afwezigheid van kennis, maar een positieve toestand.

Onze ware aard schijnt relatieloos te zijn en toch is hij een toestand van bewustzijn, anders zou herinnering onmogelijk zijn.

Wat ben je in wezen? Een relatieloos bewustzijn want je kunt geen relaties hebben met het geheel.

We worden wakker met een geweldig gevoel van vrijheid, verfrissing en geluk. Dit betekent dat we gelukkig zijn als we relatieloos zijn.

Macht bezitten, een groot man zijn enz. vormen een bundel van relaties die je in werkelijkheid niet bent. Relaties zijn een bedekking van jezelf, een vals zelf. De vele zaken die je schijnt te bezitten zijn niet echt van jou. Dat is de reden waarom ze geen echt geluk geven. Alleen het Werkelijke maakt je gelukkig. Je kunt alleen echte voldoening vinden in je eigen relatieloze Zelf.

Je komt uit de slaap met een gevoel van verfrissing en geluk. Je staat niet graag op. Je wenst niet terecht te komen in een bundel van relaties.

Tijdens de slaap rust je in je ware aard. Geluk (AANANDA) en je ware aard zijn hetzelfde. Het is eveneens een toestand van Zijn (SAT) en Bewustzijn (CHIT): SATCHIDAANANDA, de Zaligheid van bewust, relatieloos jezelf te zijn. Zijn, Bewustzijn en Zaligheid zijn geen drie verschillende eigenschappen, maar één Werkelijkheid. In de slaap verzink je erin. Niets kan je zo gelukkig maken.

Als je terecht komt in een bundel van relaties vergeet je je ware aard en tengevolge van een geheimzinnige onwetendheid, zeg je: "Dit is van mij, dat is van mij!"

Saankhya strandde in een vergissing met deze geweldige ontdekking: dat er één of andere materiële substantie moet zijn als bouwstof van het heelal. Waarin kom je terecht in de waaktoestand? In PRAKRITI = de wereld, de natuur. PRAKRITI staat tegenover het innerlijk bewustzijn.

Saankhya is de dualistische filosofie van de Poeroesha-Prakriti-relatie, de subject-object-relatie, de relatie van bewustzijn en materie. Dit was haar einde, evenmin als de wetenschap kon ze verder.

Bewustzijn kan niet worden verdeeld in twee delen. Wie wordt bewust van het verdeelde bewustzijn? Het bewustzijn is er bewust van dat het bewustzijn in twee delen wordt verdeeld. Wat is de relatie tussen bewustzijn en stof? Is ze stof of bewustzijn?

Het is een eenvoudige psychologische waarheid dat twee delen niet kunnen worden gekend tenzij iets die twee delen transcendeert. De veelheid wordt gekend door één. Niet twee zeggen: "Er zijn er twee, " maar het Ene zegt: "Er zijn er twee. " Ik als eenheid zegt dat er vele zaken zijn. Dit Ene transcendeert de begrenzing van de wereld. Dit Ene is de volheid, het ondeelbare en kan geen uiterlijk relatie zijn.

Saankhya beweerde dat er twee gehelen zijn: materie en bewustzijn. Dat is onmogelijk, beide zouden dan delen zijn.

Door vooronderstelling kwamen we tot het besluit dat ons bewustzijn een geheel is. Dit is Adhyaatma-analyse van de oude zieners van de Oepanishads.

Ze doken in de ervaring van wat we in wezen zijn.

Je schijnt betrokken te zijn in iets anders. Dit ongedaan maken is het doel van Yoga.

In elke toestand die je volheid weerspiegelt ben je gelukkig.

Gelijkmoedigheid is Yoga. SAMATVAM YOGA OECHYATE (BGII. 48). Je volheid wordt niet weerspiegeld in spanning, evenmin zoals zon niet weerspiegeld wordt in troebel water.

Yoga is eenvoudig, je ben gelukkig als je het begrijpt omdat het verband houdt met jezelf.